ИЗВЕСТУВАЊЕТО НА МЕДИУМИТЕ ЗА МИНАТОТО: ПРОДОЛЖУВАЊЕ НА КОНФЛИКТОТ ИЛИ ГРАДЕЊЕ НА МИРОТ?

Медиумите се моќта со која на одреден начин се претставува светот. И токму поради тоа што има толку многу различни и спротивставени начини на кои може да се создава смислата на светот, од суштинска важност е што се претставува и кој го претставува, што се изостава и кој го изостава, и на кој начин се претставени работите, […]

Случај Србија: таблоидното новинарство и соочувањето со минатото

Во последниве неколку години, во Србија е намалено известувањето на темите поврзани со военото минато на Србија, вклучувајќи го покривањето на судските процеси за воените злосторства и за жртвите на воените злосторства и нивните семејства. Земајќи предвид дека мандатот на Меѓународниот кривичен трибунал за поранешна Југославија (МКТЈ) заврши, и меѓународниот притисок е намален, сериозните прашања во врска[…]

Медиумите како аларм на општеството да се справи со минатото

Во Босна и Херцеговина, првиот чекор кон градење на подобра иднина е чекорот кој нè води назад кон минатото. Потребно е сите да се навратат и да се соочат со настаните од минатото кои ги окарактеризирале, и како поединци и како дел од колективот. Новинарите, конкретно, треба да трагаат и да ја утврдат вистината околу минатите настани,[…]

Товарот на известувањето за воените злосторства во Косово

Ќе биде тешко да се заборави сликата на исплашеното лице и сведоштвата, кои со мене ги сподели Ромка која беше жртва на воено и повоено сексуално насилство во Косово. За време на војната, таа била силувана од страна на српските воени ветерани. Две недели по завршувањето на војната, нејзината куќа била цел на напад од страна на[…]

КАЗАНИ: ДАМКАТА НА САРАЕВО ЗА ВРЕМЕ НА ОПСАДАТА

„Жал ми што не успеав да го прашам Цацо: „Зошто Цацо сине го направи тоа? Зошто тоа му го направи на човекот кој те сакаше? Зошто тоа му го направи на човекот кој ниту сакаше, ниту можеше да те повреди?“, рече Момчило Шалипур, таткото на убиениот Предраг. Автор: Едвин Канка Ќудиќ „Казани е најголемата дамка на совеста[…]

ЖЕНСКАТА СТРАНА НА МИРОТ

Во јавниот простор денес, зборот „мир“, а уште почесто зборот „војна“, во голема мерка сè уште секојдневно ги (зло)употребуваат политичарите за дневна политика. И двата збора обично се појавуваат во медиумите во контекст на прилозите кои се посветени на жртвите од војната, воените ветерани, како и во извештаите за загинатите или ранетите во заостанатите мински полиња. Речиси[…]

„Соочување со минатото во Западен Балкан“

„Денес ќе го добиеме извештајот чија изработка, сама по себе, е заслужна за тоа што сме тука, во точката во која што сме. Во него е вткаен трудот потребен за негување на кревките билки на мирот и помирувањето и неблагодарниот напор вложен во расчеречувањето на утробата на земјата со намера да се откријат нејзините исконски елементи кои[…]

Октомври во Белград

Фото: Јасмина Спасиќ Граѓаните на Србија го поврзуваат октомври, десеттиот месец од годината, со годишнината од ослободувањето на нивниот главен град во Втората светска војна. Ослободувањето на Белград, на 20-ти октомври 1944 година стави крај на германската окупација на главниот град на Југославија која траеше 1287 дена, а беше извојувана од страна на единиците на Народно-ослободителната војска[…]

Закон за воените меморијали во Србија: националистички монопол над сеќавањето

Народното собрание на Србија, на предлог на Владата, симболично на 28 јуни 2018 година го донесе Законот за воените меморијали. Законот претставува правен пропис со кој се регулира овековечувањето на военото минато на Република Србија од Првата балканска војна до последниот судир на Косово (1912-1999). Во изминатите 40 години, на сила беа три закони кои ја нормираа[…]

Градење меморија

Архитектурата на поствоени споменици на Балканот може да се опише како селективна меморија во материјална форма: таа, главно, одразува еднонационална перспектива за настанот што го овековечува, а токму тоа е активниот носител на продлабочување на поделбите и забавување на процесот на помирување. До 2016 година, постоеја 2.100 регистрирани споменици подигнати во сведоштво на цивилните жртви од минатата[…]

Лична комеморација во лицето на јавниот заборав

Што точно е разликата помеѓу минатото, сегашноста и иднината? Повеќето од нас, веројатно, би тврделе дека одговорот на тоа е очигледен – времето пред моментот во кој живееме, без оглед дали пред една секунда или пред илјада години, е минатото; овој момент е сегашноста; а сѐ што ќе следи по овој момент е иднината. Но, кога завршува[…]

Жени во бронза

Во повеќето земји од Источна Европа, архитектурата на ерата на социјализмот се карактеризираше со подигање споменици кои беа мешавина од национализам и социјализам. Речиси секоја земја од социјалистичкиот блок имаше своја, сопствена „Мајка“[1], гордо овековечена во бронза – од Украина до Грузија, Ерменија, Русија и Албанија. Тие споменици прикажуваат анонимна жена[2], која претставува инкарнација на женските/мајчинските одлики[…]